SEJARAH PENUBUHAN

Sejarah penubuhannya bermula apabila Jabatan Kebajikan Masyarakat telah menjemput wakil-wakil dari Majlis Kebajikan Masyarakat Singapura, Sabah dan Sarawak ke satu mesyuarat khas pada 30hb Jun 1965 untuk membincangkan penubuhan satu badan bercorak kebangsaan. Hasil dari mesyuarat tersebut satu Deraf Perlembangaan telah digubal dan kemudiaanya telah disahkan oleh Majlis Kebajikan Masyarakat masing-masing.

  Penubuhan Majlis Kebajikan Masyarakat Kebangsaan Malaysia (MKMKM) pada mulanya telah ditetapkan pada bulan Ogos 1965 akan tetapi disebabkan perpisahan Singapura dari Malaysia, penubuhannya telah ditangguhkan. Selepas pindaan dibuat di dalam Deraf Perlembagaan dengan mengeluarkan perkara ‘Singapura’, MKMKM telah dilancarkan dengan rasminya pada 3hb Februari 1966 dengan YB Menteri Kebajikan Masyarakat sebagai Yang Di Pertua. Sejak dari itu, Menteri yang bertanggungjawab bagi kebajikan masyarakat telah memimpin Majlis ini sebagai Yang Di Pertua.

  Pada bulan Ogos 1988, Majlis Kebajikan Masyarakat Kebangsaan ini kemudiannya telah ditukar nama sebagai Majlis Kebajikan dan Pembangunan Masyarakat Kebangsaan Malaysia (MAKPEM) atau ‘National Council of Welfare and Social Development Malaysia (NCWSDM)’ untuk memperluaskan lagi peranan dan keahlianya.

LATAR BELAKANG

  Seiringan dengan penubuhan Jabatan Kebajikan Masyarakat pada tahun 1946 sebuah Pertubuhan Kebajikan Sukarela peringkat nasional “Central Welfare Council’ telah diwujudkan di Negara ini. Ianya merupakan ‘forerunner’ kepada Majlis Kebajikan dan Pembangunan Masyarakat Kebangsaan Malaysia. Tujuannya ketika itu ialah untuk membantu mereka yang memerlukan bantuan akibat bencana Perang Dunia Kedua dan lain-lain mangsa masalah sosial, di samping bertindak sebagai penyelaras kepada pertubuhan-pertubuhan kebajikan lain.

  Sejak tarikh tersebut terdapat berbagai badan sukarela telah ditubuhkan untuk memberi perkhidmatan kepada kumpulan sasar masing-masing. Berikutan dengan penubuhan Malaysia, pihak Kementerian Kebajikan Masyarakat telah mengambil inisiatif bagi mewujudkan sebuah badan penyelaras di peringkat kebangsaan bagi pertubuhan sukarela kebajikan. Tujuannya bukan sahaja untuk membawa mereka dibawah satu payung, tetapi juga menguatkan lagi kedudukan mereka di arena antarabangsa di dalam bidang kebajikan dan pembangunan sosial. Selain dari itu, badan ini juga menjadi penghubung kepada pertubuhan-pertubuhan peringkat antarabangsa  menerusi keahliannya di peringkat global.